Team Brauhaus 2020 in Beltrum

IMG-20200105-WA0023Team Brauhaus had dit jaar een vreemde samenstelling. Fred Geluk en ik konden door een blessure allebei niet meedoen, zodat we vervangen werden door Marco Wassink en Thom van Cappellen. Helaas werd Marco een dag van te voren ziek, zodat Jan Klumper, Rober Dijkhuizen en Thom met z’n drieën aan de start stonden. Bij het ophalen van de shirts bleek, dat ze niet konden starten met het rode bandje, omdat het team niet compleet was. Jammer, maar zo zijn de regels.

“Dan maken we er gewoon een leuke training van”, was de mening van het drietal. En zo geschiedde. Ik fietste voor het eerst mee op het parcours, dat ik zelf alleen maar kende als deelnemer aan de run. Want ik was vier keer teamlid geweest van Brauhaus. Ook wel eens prettig om zonder een spoor van zenuwen en eens niet met een hoge hartslag de hindernissen te bekijken. Samen met Katja, Fred, Annet van Cappellen en Nienke en Anne Klumper begeleidden we het team. Wat was dat leuk!

Thom had nog nooit zo rustig een survivalrun gelopen, terwijl het voor Rober flink aanpoten was. Wat dat betreft, had ik met beide te doen. Thom deed sommige hindernissen 2 of 3 keer en maakte swingovers en kaboutertouwtjes extra zwaar, door ze alleen op armkracht te nemen! Ondertussen maakte hij veel contact met het publiek. Rober had geen tijd om op adem te komen, want dan zouden Thom te lang moeten wachten. En Jan? Die liep er op zijn dooie akkertje tussenin. Hij nam de hindernissen met gemak, liep zijn eigen tempo, dat echt niet laag ligt en je zag hem genieten.

De dikke boomstam werd door Rober en Jan gedragen, terwijl Thom er voor spek en bonen bij liep te flauwekullen. Maar hij kreeg het toch nog even zwaar. Want de stam moest nog worden doorgehakt. Niet Thom zijn sterkste kant, dus daar maakte de rest van het team handig misbruik van. Ze lieten Thom in z’n eentje de hele stam doorhakken. Het zou toch niet gebeuren, dat er een teamlid van Brauhaus de finish kon bereiken zonder ook maar enkele zweetdruppels te zijn verloren. Inmiddels stonden wij met een heel clubje van Jan in ’t Touw te kijken naar dit tafereel. Het was hilarisch om te zien.

In de eindhindernis moest Thom z’n verjaardag nog worden gevierd.   Hij had in de apenhang opeens een glas bier in zijn hand. Nou, proost,IMG-20200105-WA0022 jongen! Met z’n drieën kwamen ze tevreden over de finish. Het was een bijzondere editie van survivalrun Beltrum voor team Brauhaus. Thom vond het leuk om mee te hebben gedaan en zei dat hij respect had voor Jan, die nog steeds zo soepel door alle hindernissen klimt. “Maar volgend jaar ga ik toch weer voor de wedstrijd!” Tja, het deed toch een beetje pijn, om de LSR-deelnemers op het podium te zien staan. Als hij topfit was geweest, had hij daar waarschijnlijk ook gestaan. Dat zou een mooi verjaardagscadeautje zijn geweest. Volgend jaar doe je weer mee in je eigen klassement. En dat geldt ook voor mij.

Anne

Kerstwensen 2019

Schrijf een kerstwens op dit papier, hangend in een hindernis. Wie bedenkt zoiets…  Een van de opdrachten van de trainer voor de training van vandaag, helaas regende het dus is niet alles duidelijk leesbaar! Kijk ook even bij Foto’s onder het kopje “Kerstwens”

Kerstwensen

Jan in ‘t Touw survivalrun 2020

De Jan in ’t Touw Survivalrun vindt plaats op zondag 15 maart 2020. De route gaat door de bossen van de Slangenburg.

De start is vanaf 10:00 uur bij de Pokkershutte, Loordijk 12-14
7004 HT Doetinchem.

Hier staat de belangrijkste informatie op een rijtje:

Wanneer inschrijven?

De voorinschrijving is geopend van 11 december 2019 t/m 11 maart 2020. Vroege inschrijvers (vóór 11 februari) betalen minder inschrijfgeld. Bij de inschrijving machtig je ons om het startgeld automatisch te incasseren. Dat gebeurt binnen 3 weken na jouw inschrijving.

 Waar inschrijven?

Via DEZE link kom je op het inschrijfformulier voor de run. Lees verder

Slangenburg Trailrun 2 november 2019

Slangenburg Trailrun 2019DSCN2256

Op zaterdag 2 november 2019 organiseert Survivalvereniging Jan in ‘t Touw de Slangenburg Trailrun. (Zie flyer).Dit is een hardloopevenement door het mooie landschap van de Slangenburg. Ook dit jaar is er voor gekozen om twee afstanden uit te zetten, de mogelijkheden zij 12 en 21,5 kilometer en er zal gestart worden vanaf 13:30 uur. Er zal in groepjes van 10 personen worden gestart met een interval van 1 minuut, hierdoor krijg je direct een mooie spreiding van het deelnemersveld en voorkomen wij dat er opstoppingen ontstaan op het parcours. De deelnemers krijgen wederom een zeer mooi en gevarieerd parcours voor geschoteld die bijna volledig onverhard is, alleen bij de start is 100 meter asfalt de rest gaat alleen over zandpaden bospaden of nog kleinere paden. Het parcours is in goed overleg met Staatbosbeheer en betreffende landeigenaren tot stand gekomen. Start en finish vindt plaats vanuit het verenigingsgebouw de Pokkershutte, Loordijk 12 in IJzevoorde, hier bevindt zich ook de kleedruimte en de inschrijving.

Er kan worden inschreven vanaf 10 juni, dag inschrijving is ook mogelijk, voorinschrijving kan men doen via www.inschrijven.nl , de kosten bedragen €   11,00 voor de 12km en €   15,00 voor de 21km. Er wordt gelopen met een tijdsregistratie systeem, de chip krijgen de deelnemers bij het aanmelden, zodat men direct bij binnenkomst de gelopen tijd kan zien.

De uitslagen zullen na afloop ook worden gepubliceerd op www.uitslagen.nl en op www.janinttouw.nl.

 

Uitslagen Jan in ‘t Touw run 2019

De uitslagen zijn bekend, Jan in ‘t Touw 2019

En om nog even na te genieten hier nog wat foto’s gemaakt door Kees Bakker

Foto Kees Bakker

Foto Kees Bakker

Beltrum 2019

Genieten van Survivalrun Beltrum 2019 is:Anne Beltrum

(volgens Anne team Brauhaus)

  • lopen met een groep, want dat is veel gezelliger dan alleen en je wordt aangespoord om niet in te kakken, maar kunt ook een duwtje of een handje krijgen, als dat nodig is;
  • onderweg genieten van de natuur: struikelen over boomstronken en takken, voor de lol door ijskoud water waden. Dit jaar gelukkig maar tot kruishoogte;
  • zwaaien naar het publiek, je voelt je toch een beetje zoals de koningin als je steeds je naam hoort roepen;
  • niet hoeven letten op je kleding of kapsel, want dat interesseert niemand;
  • een teamgenoot helpen, die in gevecht is met een zwemvest, dat vast zit op okselhoogte;
  • je hart in de keel voelen bovenop de bok en niet naar beneden durven kijken en vooral niet nadenken bij het overpakken van een dikke balk naar een apenhang;
  • onderweg vragen aan jongemannen waar ze vandaan komen, omdat ze een vreemde taal spreken. Had ik daar tijd voor en was ik niet met een wedstrijd bezig?
  • lak hebben aan de instructies van de posten bij de korte touwtjes, die zeiden dat dames de korte touwtjes naar keuze op een andere manier mochten nemen. Hoezo??? Toch even laten zien, dat dames heel goed korte touwtjes kunnen nemen;
  • smelten bij het zien van een knuffel van opa Jan aan zijn kleindochter Saar, die langs de route op haar moeders arm zat;
  • het gevoel hebben een zware bevalling te hebben geleverd bij een ontzettend vervelende hindernis met een hoge dikke balk met een net er omheen met de schoenen vol modder;
  • je teamgenoten aanmoedigen bij het doorhakken van de dikke boomstam en dankbaar zijn, maar ook een beetje beschaamd dat je een vrouw bent, die slecht is in houthakken;
  • met kramp in je kuiten en pijn in je been de laatste kilometers afleggen;
  • bijna van het stokje gaan na een paar swing-overs in het laantje door gebrek aan brandstof. Gauw een reepje en een druivensuiker nemen en weer door;
  • iemand bevrijden, die met zijn voet vast zit in een net, terwijl zijn teamgenoten goedbedoelend aan zijn armen trekken;
  • bij de allerlaatste hindernis eruit glijden en die hindernis opnieuw moeten nemen;
  • vergeten de bel te luiden, na 3,5 uur geploeter;
  • proberen compressiekousen uit te trekken in een tobbe met 5 andere mensen in ondergoed;
  • na de warme tobbe in ondergoed naar buiten en door de sporthal lopen op weg naar je sporttas. Onderweg naakte mannen tegenkomen, die de sporthal als kleedkamer gebruiken, wat ook niet anders kan, omdat de dames de echte kleedkamers hebben.
  • je haar wassen onder een koude douche;
  • de prijsuitreiking bekijken in de tent en trots zijn op je mede-survivallaars;
  • trots zijn op jezelf en op je team omdat je het weer gered hebt;
  • nagenieten met spierpijn en blauwe plekken.

 

Bedankt team Brauhaus: Jan, Fred, Rober

Een regenbuitje?

20180923_104354Als nieuw lid bij JIT is het allemaal maar afwachten wat je tegen gaat komen, natuurlijk al wel grote verhalen gehoord over voorgaande Ontiegelijke Takke Tochten en er werd mij verteld dat ik dit zeker niet zou willen missen! Een week voor de O.T.T  werd de groepsindeling bekend gemaakt zodat we goed voorbereid aan de tocht konden beginnen,  Samen met Anne en Madeleine hadden we een goeie tactiek bedacht! Zondagochtend om 8 uur zaten we allemaal aan de koffie aandachtig naar de uitleg van de organisatie te luisteren, wat blijkt we gingen de hele dag op pad met de verhalen van de ‘’ ontiegelijke takke tuinkabouter’’  nou die zijn we nog vaak tegen gekomen!                                                                                   Lees meer

Jeugd clubkampioenschappen Jan in ‘t Touw 2018

Afgelopen 7 april heeft Jan in ‘t Touw zijn jeugd clubkampioenschappen gehouden. Alle jongens en meisjes Jeugdlegden een gedeelte van het parcours van de  Jan in ’t Touw run van zondag af. Zowel de aller kleinsten als de wedstrijdlopers deden waar ze goed in zijn, een survivalrun lopen. Voor sommigen een wat makkelijkere opgave dan de ander maar allemaal met veel doorzettingsvermogen. Hindernis na hindernis werd overwonnen, en het vertrouwen groeide zienderogen. Aangemoedigd door ouders, opa ‘s en oma ‘s, broers en zussen die in grote getalen langs de route stonden. Dit gaf natuurlijk een extra motivatie om nog net wat sneller te gaan lopen. Vermoeid maar trots kwamen ze een voor een door de waterbak en finishten onder luid applaus. Nadat de laatste deelnemer over de finishlijn stapte is de jury in beraad gegaan en heeft volgens een ingewikkelde geheime formule de winnaars bepaald. Want bij Jan in ‘t Touw heeft  iedereen kans om kampioen worden. Dit jaar werd dat bij de jongens Jannus Wissink. Bij de meisjes Noa Koeleman. Ook heeft Jan in ‘t Touw een aanmoedigingsprijs en die ging naar Valerie klein Bluemink. Na de huldiging werd er met alle aanwezigen nog heerlijk een patatje met een snack gegeten en gezellig gekletst. Al met al een erg geslaagde middag.

Weekend JIT in Sauerland

 

Uitzicht op de Biggesee

Uitzicht op de Biggesee

“Hé, zijn jullie niet op de fiets gekomen?”, was het eerste wat we te horen kregen, toen we bij hotel Bilstein uit de auto stapten. Nee, de organisatie had dit jaar de traditie van de nachtelijke fietstocht van Zelhem naar Sauerland verbroken. Ze had besloten om het programma eens anders in te delen. Een prima idee, want zo kon iedereen fris en fruitig aan het sportieve programma beginnen.

Ondanks het prachtige weer hadden we die vrijdagmiddag een indoor klimprogramma. Bloedheet was het in die hal, maar dat was het buiten ook. Mooi om te zien, hoe iedereen op zijn eigen manier naar boven klom. Sommigen eerst met trillende benen, waaronder ikzelf, maar bij de meesten ging het steeds soepeler. Onze Frank E. liet zien hoe het moet, want hij beoefent steile-wand-klimmen als sport. Er hing een touwladder tot aan het plafond van de hal van zo’n 15 meter hoog en die lonkte natuurlijk om op louter armkracht te bedwingen. Rik E slaagde er zelfs in en ontving een welgemeend applaus van ons en van het personeel van de klimhal.

Lees verder

Clubkampioenschappen 2018

Hieronder de speech van de uittredende clubkampioen van 2017 Jurian Rooks.

Clubkampioen 2018 Rik Elshoff

Clubkampioen 2018 Rik Elshoff

Zaterdag 7 april was het weer zover, het jaarlijkse clubkampioenschap van Jan in ’t Touw! Tegenwoordig is dit de dag voorafgaand aan de survivalrun van Zelhem. Alle leden krijgen zo de kans het parcours zelf af te leggen, zodat ze de volgende dag kunnen helpen met de organisatie van de run.

Het jaar 2017 was het jaar waarin ik clubkampioen werd. Clubkampioen worden bij Jan in ’t Touw, kun je hoogstwaarschijnlijk maar 1 keer. Alleen Jan Klumper is het ooit ‘per ongeluk’ overkomen om een tweede keer clubkampioen te worden. Maar goed, dan hebben we het natuurlijk ook niet over zomaar iemand. Jan schoot naar eigen zeggen veel meer punten dan verwacht bij het boogschieten. De tijdshandicap die Jan kreeg, werd onderschat waardoor Jan voor de tweede keer, in zijn toch al zeer glansrijke survivalcarrière, de foeilelijke wisseltrofee in ontvangst mocht nemen. Zo gaat het namelijk bij Jan in ’t Touw. Het is niet degene met de snelste tijd die wint, maar juist degene die na de toegevoegde tijd het snelst is. Daarbij moet je dan ook wel tot aan de prijsuitreiking blijven, anders is het simpelweg de volgende in de rij die kampioen wordt. Zo overkwam mij het clubkampioenschap. Een tijd, maakt niet uit hoe snel, in combinatie met een beetje geluk en ik denk ook een beetje een gunfactor, zijn de ingrediënten om clubkampioen te worden. Lees verder

Skip to toolbar