Genieten van Survivalrun Beltrum 2019 is:Anne Beltrum

(volgens Anne team Brauhaus)

  • lopen met een groep, want dat is veel gezelliger dan alleen en je wordt aangespoord om niet in te kakken, maar kunt ook een duwtje of een handje krijgen, als dat nodig is;
  • onderweg genieten van de natuur: struikelen over boomstronken en takken, voor de lol door ijskoud water waden. Dit jaar gelukkig maar tot kruishoogte;
  • zwaaien naar het publiek, je voelt je toch een beetje zoals de koningin als je steeds je naam hoort roepen;
  • niet hoeven letten op je kleding of kapsel, want dat interesseert niemand;
  • een teamgenoot helpen, die in gevecht is met een zwemvest, dat vast zit op okselhoogte;
  • je hart in de keel voelen bovenop de bok en niet naar beneden durven kijken en vooral niet nadenken bij het overpakken van een dikke balk naar een apenhang;
  • onderweg vragen aan jongemannen waar ze vandaan komen, omdat ze een vreemde taal spreken. Had ik daar tijd voor en was ik niet met een wedstrijd bezig?
  • lak hebben aan de instructies van de posten bij de korte touwtjes, die zeiden dat dames de korte touwtjes naar keuze op een andere manier mochten nemen. Hoezo??? Toch even laten zien, dat dames heel goed korte touwtjes kunnen nemen;
  • smelten bij het zien van een knuffel van opa Jan aan zijn kleindochter Saar, die langs de route op haar moeders arm zat;
  • het gevoel hebben een zware bevalling te hebben geleverd bij een ontzettend vervelende hindernis met een hoge dikke balk met een net er omheen met de schoenen vol modder;
  • je teamgenoten aanmoedigen bij het doorhakken van de dikke boomstam en dankbaar zijn, maar ook een beetje beschaamd dat je een vrouw bent, die slecht is in houthakken;
  • met kramp in je kuiten en pijn in je been de laatste kilometers afleggen;
  • bijna van het stokje gaan na een paar swing-overs in het laantje door gebrek aan brandstof. Gauw een reepje en een druivensuiker nemen en weer door;
  • iemand bevrijden, die met zijn voet vast zit in een net, terwijl zijn teamgenoten goedbedoelend aan zijn armen trekken;
  • bij de allerlaatste hindernis eruit glijden en die hindernis opnieuw moeten nemen;
  • vergeten de bel te luiden, na 3,5 uur geploeter;
  • proberen compressiekousen uit te trekken in een tobbe met 5 andere mensen in ondergoed;
  • na de warme tobbe in ondergoed naar buiten en door de sporthal lopen op weg naar je sporttas. Onderweg naakte mannen tegenkomen, die de sporthal als kleedkamer gebruiken, wat ook niet anders kan, omdat de dames de echte kleedkamers hebben.
  • je haar wassen onder een koude douche;
  • de prijsuitreiking bekijken in de tent en trots zijn op je mede-survivallaars;
  • trots zijn op jezelf en op je team omdat je het weer gered hebt;
  • nagenieten met spierpijn en blauwe plekken.

 

Bedankt team Brauhaus: Jan, Fred, Rober