Archive for category Nieuws

Beltrum 2019

Genieten van Survivalrun Beltrum 2019 is:Anne Beltrum

(volgens Anne team Brauhaus)

  • lopen met een groep, want dat is veel gezelliger dan alleen en je wordt aangespoord om niet in te kakken, maar kunt ook een duwtje of een handje krijgen, als dat nodig is;
  • onderweg genieten van de natuur: struikelen over boomstronken en takken, voor de lol door ijskoud water waden. Dit jaar gelukkig maar tot kruishoogte;
  • zwaaien naar het publiek, je voelt je toch een beetje zoals de koningin als je steeds je naam hoort roepen;
  • niet hoeven letten op je kleding of kapsel, want dat interesseert niemand;
  • een teamgenoot helpen, die in gevecht is met een zwemvest, dat vast zit op okselhoogte;
  • je hart in de keel voelen bovenop de bok en niet naar beneden durven kijken en vooral niet nadenken bij het overpakken van een dikke balk naar een apenhang;
  • onderweg vragen aan jongemannen waar ze vandaan komen, omdat ze een vreemde taal spreken. Had ik daar tijd voor en was ik niet met een wedstrijd bezig?
  • lak hebben aan de instructies van de posten bij de korte touwtjes, die zeiden dat dames de korte touwtjes naar keuze op een andere manier mochten nemen. Hoezo??? Toch even laten zien, dat dames heel goed korte touwtjes kunnen nemen;
  • smelten bij het zien van een knuffel van opa Jan aan zijn kleindochter Saar, die langs de route op haar moeders arm zat;
  • het gevoel hebben een zware bevalling te hebben geleverd bij een ontzettend vervelende hindernis met een hoge dikke balk met een net er omheen met de schoenen vol modder;
  • je teamgenoten aanmoedigen bij het doorhakken van de dikke boomstam en dankbaar zijn, maar ook een beetje beschaamd dat je een vrouw bent, die slecht is in houthakken;
  • met kramp in je kuiten en pijn in je been de laatste kilometers afleggen;
  • bijna van het stokje gaan na een paar swing-overs in het laantje door gebrek aan brandstof. Gauw een reepje en een druivensuiker nemen en weer door;
  • iemand bevrijden, die met zijn voet vast zit in een net, terwijl zijn teamgenoten goedbedoelend aan zijn armen trekken;
  • bij de allerlaatste hindernis eruit glijden en die hindernis opnieuw moeten nemen;
  • vergeten de bel te luiden, na 3,5 uur geploeter;
  • proberen compressiekousen uit te trekken in een tobbe met 5 andere mensen in ondergoed;
  • na de warme tobbe in ondergoed naar buiten en door de sporthal lopen op weg naar je sporttas. Onderweg naakte mannen tegenkomen, die de sporthal als kleedkamer gebruiken, wat ook niet anders kan, omdat de dames de echte kleedkamers hebben.
  • je haar wassen onder een koude douche;
  • de prijsuitreiking bekijken in de tent en trots zijn op je mede-survivallaars;
  • trots zijn op jezelf en op je team omdat je het weer gered hebt;
  • nagenieten met spierpijn en blauwe plekken.

 

Bedankt team Brauhaus: Jan, Fred, Rober

Een regenbuitje?

20180923_104354Als nieuw lid bij JIT is het allemaal maar afwachten wat je tegen gaat komen, natuurlijk al wel grote verhalen gehoord over voorgaande Ontiegelijke Takke Tochten en er werd mij verteld dat ik dit zeker niet zou willen missen! Een week voor de O.T.T  werd de groepsindeling bekend gemaakt zodat we goed voorbereid aan de tocht konden beginnen,  Samen met Anne en Madeleine hadden we een goeie tactiek bedacht! Zondagochtend om 8 uur zaten we allemaal aan de koffie aandachtig naar de uitleg van de organisatie te luisteren, wat blijkt we gingen de hele dag op pad met de verhalen van de ‘’ ontiegelijke takke tuinkabouter’’  nou die zijn we nog vaak tegen gekomen!                                                                                   Lees meer

Jeugd clubkampioenschappen Jan in ‘t Touw 2018

Afgelopen 7 april heeft Jan in ‘t Touw zijn jeugd clubkampioenschappen gehouden. Alle jongens en meisjes Jeugdlegden een gedeelte van het parcours van de  Jan in ’t Touw run van zondag af. Zowel de aller kleinsten als de wedstrijdlopers deden waar ze goed in zijn, een survivalrun lopen. Voor sommigen een wat makkelijkere opgave dan de ander maar allemaal met veel doorzettingsvermogen. Hindernis na hindernis werd overwonnen, en het vertrouwen groeide zienderogen. Aangemoedigd door ouders, opa ‘s en oma ‘s, broers en zussen die in grote getalen langs de route stonden. Dit gaf natuurlijk een extra motivatie om nog net wat sneller te gaan lopen. Vermoeid maar trots kwamen ze een voor een door de waterbak en finishten onder luid applaus. Nadat de laatste deelnemer over de finishlijn stapte is de jury in beraad gegaan en heeft volgens een ingewikkelde geheime formule de winnaars bepaald. Want bij Jan in ‘t Touw heeft  iedereen kans om kampioen worden. Dit jaar werd dat bij de jongens Jannus Wissink. Bij de meisjes Noa Koeleman. Ook heeft Jan in ‘t Touw een aanmoedigingsprijs en die ging naar Valerie klein Bluemink. Na de huldiging werd er met alle aanwezigen nog heerlijk een patatje met een snack gegeten en gezellig gekletst. Al met al een erg geslaagde middag.

Weekend JIT in Sauerland

 

Uitzicht op de Biggesee

Uitzicht op de Biggesee

“Hé, zijn jullie niet op de fiets gekomen?”, was het eerste wat we te horen kregen, toen we bij hotel Bilstein uit de auto stapten. Nee, de organisatie had dit jaar de traditie van de nachtelijke fietstocht van Zelhem naar Sauerland verbroken. Ze had besloten om het programma eens anders in te delen. Een prima idee, want zo kon iedereen fris en fruitig aan het sportieve programma beginnen.

Ondanks het prachtige weer hadden we die vrijdagmiddag een indoor klimprogramma. Bloedheet was het in die hal, maar dat was het buiten ook. Mooi om te zien, hoe iedereen op zijn eigen manier naar boven klom. Sommigen eerst met trillende benen, waaronder ikzelf, maar bij de meesten ging het steeds soepeler. Onze Frank E. liet zien hoe het moet, want hij beoefent steile-wand-klimmen als sport. Er hing een touwladder tot aan het plafond van de hal van zo’n 15 meter hoog en die lonkte natuurlijk om op louter armkracht te bedwingen. Rik E slaagde er zelfs in en ontving een welgemeend applaus van ons en van het personeel van de klimhal.

Lees verder

Clubkampioenschappen 2018

Hieronder de speech van de uittredende clubkampioen van 2017 Jurian Rooks.

Clubkampioen 2018 Rik Elshoff

Clubkampioen 2018 Rik Elshoff

Zaterdag 7 april was het weer zover, het jaarlijkse clubkampioenschap van Jan in ’t Touw! Tegenwoordig is dit de dag voorafgaand aan de survivalrun van Zelhem. Alle leden krijgen zo de kans het parcours zelf af te leggen, zodat ze de volgende dag kunnen helpen met de organisatie van de run.

Het jaar 2017 was het jaar waarin ik clubkampioen werd. Clubkampioen worden bij Jan in ’t Touw, kun je hoogstwaarschijnlijk maar 1 keer. Alleen Jan Klumper is het ooit ‘per ongeluk’ overkomen om een tweede keer clubkampioen te worden. Maar goed, dan hebben we het natuurlijk ook niet over zomaar iemand. Jan schoot naar eigen zeggen veel meer punten dan verwacht bij het boogschieten. De tijdshandicap die Jan kreeg, werd onderschat waardoor Jan voor de tweede keer, in zijn toch al zeer glansrijke survivalcarrière, de foeilelijke wisseltrofee in ontvangst mocht nemen. Zo gaat het namelijk bij Jan in ’t Touw. Het is niet degene met de snelste tijd die wint, maar juist degene die na de toegevoegde tijd het snelst is. Daarbij moet je dan ook wel tot aan de prijsuitreiking blijven, anders is het simpelweg de volgende in de rij die kampioen wordt. Zo overkwam mij het clubkampioenschap. Een tijd, maakt niet uit hoe snel, in combinatie met een beetje geluk en ik denk ook een beetje een gunfactor, zijn de ingrediënten om clubkampioen te worden. Lees verder

Kan ik mee doen aan een Survivalrun?

Wat is een SurvivalrunApenhang

Een survivalrun is opgebouwd uit een parcours van een aantal kilometer dat voornamelijk rennend dient te worden afgelegd, waarin zich verschillende hindernissen bevinden die overwonnen moeten worden. Naast de natuurlijke hindernissen, zoals sloten, boomdoorsteken en waterdoorwadingen, worden er ook hindernissen gebouwd, zoals swingovers, apenhang, verticaalnet, horizontaal net, Lees verder

Waarom zou ik gaan trainen?

Zondagochtend = survivalochtend
Anne 2Zondagmorgen 7.30: de wekker gaat, ik moet opstaan. Ook al was het gisteravond laat en heb ik een paar wijntjes gehad, ik verlaat met tegenzin mijn warme bed om me in mijn survival-outfit te hijsen. Ik vul mijn sporttas schone kleding en na een snel ontbijt zit ik om iets over half negen in de auto richting het survivalbos. Dat gaat al 6 jaar zo en ik sla alleen over bij hoge uitzondering. Waarom? Dat zal ik proberen uit te leggen.
lees verder

O.T.T. 2017 Ontiegelijke Takke-Tocht of Ontspannen Toer-Tocht!

Voor buitenstaanders, lees niet-sportieve mensen, lijkt de eerste beschrijving ongetwijfeld het beste te passen. Zo kwamen wij tijdens deze O.T.T. toeristen tegen op de uitkijktoren in Montferland. Deze mensen hadden met veel moeite de toren beklommen en stonden ietwat teleurgesteld de mist in te staren, zich verheugend op een dampende kop koffie bij het Peeske. Een vrouw vroeg aan mij waar wij mee bezig waren en ik vertelde haar met een hoofd zo rood als mijn JIT-jasje en een gevoelstemperatuur van 50 graden, al hijgend dat wij met plezier deze toren 6 x achter elkaar in looppas beklommen, omdat wij hierboven een deel van een landkaartje te zien kregen, die wij moesten onthouden om een CP in de buurt te zoeken. Ik zag haar verwondering toenemen, toen ik haar vertelde dat dit slechts een klein onderdeel was van een doorlopend mtb- en hardloopevenement met een korte overnachting in een schuur op een camping. “Nou, veel plezier nog”, stamelde ze en ik wenste haar niet minder. Lees verder

Ellens Restaurant sponsort Jan in ’t Touw

Zelhem – Een deel van de leden van de Zelhemse survivalvereniging Jan in ’t Touw kwam zondag 6 juli naar Ellens Restaurant om uit handen van Ellen een trainingsjas te ontvangen ten teken van sponsoring. Als dank voor de sponsoring kreeg Ellen een prachtig boeket bloemen van de penningmeester.

Ellen had in het verleden de vereniging wel eens incidenteel gesponsord in de vorm van een pan soep of lunchpakketten tijdens de verenigingssurvivalrun, maar toen de vereniging met het idee voor een permanente sponsoring kwam, moest ze er wel even over nadenken. “Ik ben niet voor zomaar geld geven, maar bij de survivalclub heb ik een goed gevoel. Als ik hun inzet zie bij onder andere de Zelhemse Zomerfeesten dan wil ik ze graag ondersteunen.” Natuurlijk wilden de survivalatleten daarna nog graag even met Ellen en Wilbert op de foto.

JIT Jasjes

Skip to toolbar